.

.

ไม้หอม สาวน้อยวัยใส กับ กำไร-ขาดทุน (ตอน 1)

“สวัดดีปีใหม่ค่ะคุณลุง”
ไม้หอม สาวน้อยตัวเล็ก โผล่หน้ามาสวัสดีปีใหม่ ในยามเช้าของวันที่อากาศสดใส

“หนู มีขนมมาสวัสดีปีใหม่ คุณลุงด้วยค่ะ”
สาวน้อย ยิ้มแก้มปริ ยื่นห่อขนมผูกโบว์สีชมพูสด มาให้ผม แล้วป้องปากพูดเสียงเบาลง

“จริงๆ แล้ว หนูว่า จะมาถามวิชาเลขกับคุณลุง เฉยๆ “

“แต่คุณแม่บอกว่า ต้องหาของปีใหม่มาฝากคุณลุงด้วย “

“แม่บอกว่า มันเป็นธรรมเนียม หนูก็เลยเอาขนมของหนูผูกโบว์ มาให้คุณลุงค่ะ”


สาวน้อย อธิบายตามประสาคนคุ้นเคย แล้วพูดแบบลดเสียงลงไปอีก

“แต่...”ธรรมเนียม” ที่แม่ว่า คืออะไรคะลุง”

ธรรมเนียม ก็คือ สิ่งที่นิยมถือปฏิบัติต่อๆ กันมานั่นแหละลูก
ผมบอก พร้อมกับเปิดประตูรั้วให้สาวน้อยเข้ามานั่งที่โต๊ะหิน ใต้ต้นไม้ตามความคุ้นเคย

...แต่ธรรมเนียม อาจมีทั้งที่ดี และไม่ดีก็ได้
ผมบอกต่อ ขณะสาวน้อยทำท่าเอียงคอสงสัย

ธรรมเนียม ที่ดีก็เช่น การยืนเข้าคิวซื้ออาหาร
ส่วนที่ไม่ดี ก็เช่น ธรรมเนียมการยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อเฉลิมฉลองตอนปีใหม่
หรือเจ้าภาพต้องหาเหล้าไว้ให้แขก ในงานเลี้ยงฉลองแต่งงาน ทำนองนี้แหละ...

“ถ้างั้น ธรรมเนียม กับประเพณี ต่างกันไหมค่ะ”

ลุงว่า มันก็น่าจะคล้ายๆ กันนะ...
แต่ประเพณี จะหมายถึงสิ่งที่คนหมู่มากยึดถือปฏิบัติ โดยหมายถึงเฉพาะสิ่งที่ดีเท่านั้น
เช่นประเพณีสงกรานต์ ประเพณีลอยกระทง อะไรทำนองนี้

แต่ลุงว่า เราน่าจะไปถามคุณครูดูอีกที จะดีกว่า
เพราะเดี๋ยวลุงตอบผิดไป หนูก็จะจำไปแบบผิดๆ

ว่าแต่ว่า...เราจะมาถามลุงเรื่องวิชาเลข หรือวิชาอะไรแน่
ผมพยายามจบประเด็นคำถามที่ผมไม่ถนัด ของสาวน้อยวัยอยากรู้อยากเห็น

“ก็จะถามวิชาเลขค่ะ แต่พอดีสงสัยเรื่องอื่นก่อน”
ไม้หอม สาวน้อยเจ้าปัญหา ยิ้มเอียงคอตอบ

งั้น เอาคำถามวิชาเลข ดีกว่า
ผมรีบสรุป

“คืองี้ค่ะ หนูงง เกี่ยวกับเรื่อง กำไร-ขาดทุน ค่ะ คุณลุง”


ผมนั่งนิ่งฟัง รอให้สาวน้อยไขความงงให้ชัดเจนยิ่งขึ้น


“ตอนแรก เรียนเรื่องร้อยละ หนูก็ยังไม่งงเท่าไร
พอเริ่มเรื่องโจทย์ปัญหา หนูก็เริ่มงงมากขึ้น
...ทีนี้ พอคุณครูขึ้นเรื่องกำไร-ขาดทุน หนูเลยงง จนบอกไม่ถูกเลยค่ะคุณลุง”


งั้นกลับไปหยิบ กระดาษ-ดินสอมา แล้วบอกแม่ด้วยนะ ว่าเราจะมาบ้านลุงซักครู่
สาวน้อยวัยไส ลุกขึ้นวิ่งกลับบ้าน ขณะที่ผมยังพูดไม่ทันจบประโยค

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่

รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช