.

.

ตอน 2 เรื่องเก่า กับข่าวใหม่

 

นั่งก่อน นั่งก่อน กินน้ำ กินท่าก่อน
ผมบอกให้เจ้าดำหลับนั่งที่โต๊ะหิน ริมรั้วหน้าบ้าน ในขณะที่ดำหลับหันหน้ามองต้นกระถิน

ที่ปลูกอยู่ริมรั้ว

“ปลูกไว้ซะเยอะ กินทันหรือครับพี่”
ดำหลับถามขึ้นมา พร้อมกับยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

เอาไว้กินเองยามยากบ้าง คนแถวนี้ก็เก็บไปกินกันบ้าง กระถินอ่อน สดๆ ใหม่ ๆ ทั้งหวาน ทั้งมัน จิ้มน้ำพริกกินกับข้าวร้อนๆ แล้วอร่อยไม่รู้เบื่อ

ผมบอกเจ้าดำหลับ ถึงรสชาดของกระถิน
แต่ใจนึกถึงเพลงสอนหญิง ในละครฮิตเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว

“...จงอย่าเป็น เช่นดอกกระถิน ให้เค้าเด็ดกิน แต่อ่อนๆ
จงเป็นบัวกลีบซ้อน ให้เค้าเด็ดเป็น พุทธบูชา....”
(จากละคร ดอกกระถินริมรั้ว)

 

พลันก็ย้อนนึกถึง กลอนของชมรมรักร้างเพราะทางตัน

ที่ผู้แต่ง ไม่ยอมอธิบายความหมาย...

 

นั่น กระถิน ที่ริมรั้ว
มีทั่ว ทุกบ้าน ดั่งฝัน
บ้านนี้ ผลิใบ ไม่ทัน
บ้านนั้น ยังมี แบ่งปัน


“พี่ พี่ ....”

เจ้าดำหลับเรียกผมให้ตื่นจากอดีต
ผมเริ่มตั้งสติ รอการปรึกษาเรื่องปัญหาเกี่ยวกับลูกสอบวิชาเลข แบบตกตลอด


“ก่อนอื่นนะพี่ ผมว่าเราน่าจะแวะไปนั่งคุยกันที่ร้านป้าขายข้าวแกงกันซักหน่อย ไม่ดีหรือพี่ แล้ววันนี้ พี่อย่าห้ามนะ ผมขอเป็นเจ้ามือเอง นะพี่”

เฮ้ย...คุยเรื่องลูกไปด้วย ดื่มไปด้วย มันจะไปได้เรื่องอะไร
ผมปฏิเสธแบบอ้อมๆ แต่ดำหลับทำหน้าผิดหวังเล็กๆ


“เออพี่...เกือบลืมไปเลย”
ดำหลับทำท่านึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้

“หลายวันก่อนผมเจอเจ้าน้อง ที่ยืมเงินพี่ แล้วหนีหายไปเลย พี่จำได้ไหม”

จำได้ จำได้ จำได้เป็นอย่างดี
ผมตอบทันที พลางนึกถึงคำบ่นของภรรยาที่แววอยู่ข้างๆหู

“...บอกไม่เชื่อ....บอกแล้วไม่เชื่อ...”



“ผมไปเจอเจ้าน้องที่ตลาดนัด มันถามถึงพี่ด้วย”

ถามทำไม จะหลอกยืมตังค์อีกใช่มั้ย ฝากไปบอกด้วยนะ
คนอย่างพี่ หลอกได้แค่ครั้งเดียว

ผมพูดแบบอารมณ์เสีย หากเจอหน้ากันอีกที ต้องต่อยหน้าจังๆ ให้หายแค้น

เสียเงินยังไม่ว่า ถูกเมียด่านี่...มันเซ็ง



“เปล่าพี่ เจ้าน้องมันบอกว่า บุญคุณที่พี่ให้ยืมเงิน มันไม่เคยลืม

แต่ตอนนั้นมันหมุนไม่ทันจริงๆ”

อย่าไปพูดถึง”มัน”ดีกว่า
มา...จะปรึกษาเรื่องลูกก็ว่ามา....
ผมบอกดำหลับแบบ ‘รมณ์เสีย และเน้นคำว่า “มัน” อย่างชัดเจน



“บุญคุณของพี่ มันบอกว่าไม่เคยลืม
วันนี้มันพอลืมตาอ้าปากได้แล้ว เลยอยากจะใช้เงินคืนพี่
แต่มันไม่กล้าโทรมาหา กลัวถูกพี่ด่า”

ความรู้สึกเย็นเฉียบ วาบเข้ามาชั่วครู่
เมื่อได้ยินเสียดำหลับ พูดเรื่องที่ไม่เคยคาดฝันมาก่อน

อะ...อะไรนะ
ผมพูดติดอ่าง แบบควบคุมตัวเองไม่ได้

“เจ้าน้องบอกว่า อยากจะคืนเงินพี่ แต่ตอนแรกขอคืนซักแสนนึงก่อน พี่พอจะโอเคมั้ย”

เฮ้ย... คืนมากคืนน้อยไม่ว่า ขอให้คืนก็แล้วกัน
ผมบอกด้วยความดีใจ และคิดว่าข่าวดีแบบนี้ควรบอกภรรยาเลย

หรือรอได้เงินก่อนแล้วค่อยบอก...

แต่เบื้องต้น ควรเริ่มที่ การเฉลิมฉลองกันซักหน่อยก่อน ดีกว่า



ไป...ไปนั่งร้านป้ากัน
ผมบอกพลางลุกขึ้น ขณะที่ดำหลับอ้าปากค้าง เพราะเมื่อตะกี้ผมเพิ่งปฏิเสธไปหยกๆ

คนถูกหวยคงเก็บความดีใจไว้ไม่อยู่ แบบนี้เอง

 

วันนี้ ผมเป็นเจ้ามือเอง

เสียงพูดกับรอยยิ้มของผม ทำให้ดำหลับยิ้มตามอย่างมีสุข

 

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่

รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช