.

.

ตอน 5 ตั้งต้น แต่หนไหน

“คือ...ผมกับแฟน คิดไม่ค่อยตรงกัน”

ดำหลับก้มหน้า เริ่มพูดแบบกระท่อนกระแท่น ในขณะที่ผมนิ่งฟังอยู่เงียบๆ



“แฟนชอบบ่น ว่าลูกทำงานไม่เรียบร้อย เขียนหนังสือไม่สวย สกปรก เลอะเทอะ
สมุด-หนังสือยับ หน้าปกหัก มุมหนังสืองอ”

แต่ดำหลับไม่เห็นด้วย
ผมถามนำ

“ก็...ผมมองว่า ไม่น่าเป็นไร เด็กๆ ก็เป็นอย่างงี้แหละ”

“ก็เลยทะเลาะกันนิดหน่อย ผมเลยตัดใจ หากแฟนคิดว่าวิธีของเค้าถูก
ก็ให้เค้าดูของเค้าเอง...”

ดำหลับ ยกแก้ว ทำท่าจะดื่มอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ในแก้วว่างเปล่า



ผมว่า...สิ่งที่ดำรัสทำ เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะสม และไม่ควรทำแบบนี้
บางที ที่ลูกเรียนอ่อน ก็อาจเกิดจากเรื่องของพ่อ-แม่ นี่ ด้วยเหมือนกัน

ผม”ชง” แก้วใหม่ให้ดำรัส ในขณะที่เริ่มต้นบอก

จริงๆ แล้ว แฟนของดำรัส ก็ทำถูกแล้ว
เพราะเด็กๆ ต้องรับผิดชอบต่อข้าวของ เครื่องใช้ของตัวเอง
ลายไม้-ลายมือ ไม่สวย ไม่เป็นไร แต่ต้องเป็นระเบียบเรียบร้อย

แต่การแฟนบ่นอยู่บ่อยๆ ก็เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องนัก
เราต้องหาเวลาเหมาะๆ ค่อยๆ พูดคุยกับแฟน


“คือ....”
ดำหลับ พยายามรวบรวมคำพูด

“คือ...มันไม่ใช่เรื่องลูกเรื่องเดียวหรอกพี่ คือ...มันหลายเรื่อง มันหลายเรื่อง แทบจะทะเลาะกันทุกเรื่อง"


"...นี่ก็เป็นอีกเรื่อง ที่อยากปรึกษาพี่”
ดำหลับ ก้มหน้าพูด ไม่ยอมเงยหน้า



“ทุกปัญหา มีทางออกเสมอ คุณดำหลับ”
ป้าขายข้างแกง พูด พร้อมกับวางลาบเป็ด กับยำสามกรอบไว้บนโต๊ะ

“ตราบที่เราสองคนยังมีชีวิตอยู่ อย่าทำให้ชีวิตคู่ของเราสูญเสียไป

เรื่องบางเรื่อง มองข้ามไปบ้าง

เรื่องบ้างเรื่องทำลืมๆ ไปบ้าง

มองแต่สิ่งที่ดี ชีวิตคู่ของเราก็จะดี”

ป้าขายข้าวแกงพูด พร้อมกับคีบน้ำแข็งใส่แก้วเราทั้งสองคน


“ดูอิชั้นซิ ทุกวันนี้ ชั้นอยากจะทำอะไรให้พ่อยัยตัวเล็กตั้งมากมาย ชั้นอยากจะบอกพ่อยัยตัวเล็กอีกหลายอย่าง  แต่เค้าก็ไม่อยู่ให้ชั้นบอกแล้ว”

ป้าขายข้าวแกง พูดไป หันไปทำกับข้าวไป
ขณะที่ยัยตัวเล็กนั่งก้มหน้า หันไปทางอื่น



“คนเราอยู่ด้วยกัน ก็ต้องโอนอ่อนเข้าหากัน ถ้าเขาไม่โน้มมาเรา เราก็โน้มไปหาเขา

...ที่เลวร้ายก็จะค่อยๆ หมดไป อย่าไปมีทิฐิต่อกัน ....จำคำอิชั้นไว้ให้ดี

...อย่ามีทิฐิต่อกัน”

ป้าขายข้าวแกง พูดแบบคนผ่านร้อน ผ่านหนาวมาก่อน



“ยิ้มไว้ คุณดำหลับ ยิ้มเอาไว้ อย่าทำให้บรรยากาศในบ้านมันเครียด แล้วทุกอย่างมันก็จะดีขึ้นมาเอง

เชื่อชั้นซิ ...ยิ้มเข้าไว้”

ป้าพูด พร้อมวางต้มโคล้งปลากรอบหม้อไฟ ลงบนโต๊ะ




“ครับป้า ผมจะลองดู”
ดำหลับยิ้มรับคำป้า

ผมยิ้มตาม พลางโล่งใจ ที่คงไม่ต้องให้คำปรึกษาในเรื่องที่ผมไม่ถนัด

 

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่

รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช