Categories
HYENA Hyena-Fanfic

[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ

ยุนฮีแจแทรกตัวเข้าไปในฝูงชนที่ออกันอยู่หน้าโรงเตี๊ยม ธรรมดาย่านนี้ก็มีร้านรวงและผู้คนมากมายอยู่แล้ว แต่พอมีเสียงตะโกนเลยทำให้ทุกคนชะงักไปหมด เลยทำให้จอแจมากกว่าเดิม

“ฝ่าบาท” ราชองครักษ์ที่ตามมาไม่ห่างร้องเรียกขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคนที่ตนต้องอารักขากำลังมุ่งหน้าเข้าไปสู่ใจกลางความวุ่นวาย “ออกมาเถอะกระหม่อม”

แต่ ‘ฝ่าบาท’ ที่ว่าสนใจที่ไหน เขาไม่ได้ชอบเรื่องยุ่งยากวุ่นวายหรอก ยิ่งพรางตัวออกมาจากวังแบบนี้ ยิ่งไม่อยากให้มีใครพบเห็น ใบหน้าของเจ้าชายรัชทยาทผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏในครั้งนั้น ใช่ว่าจะจดจำยากเสียเมื่อไหร่ ซ้ำแล้วในตอนนั้นพวกขุนนางยังพากันร่างประกาศตามล่า พร้อมภาพวาดหน้าของเขา ตระเวนปิดประกาศไปทุกหลังคาเรือน ป่านนี้ราษฎร์ทุกหย่อมหญ้าคงรู้จักใบหน้าพระราชาของตัวเองเป็นอย่างดีไปแล้ว ในเวลาปกติเขาคงหลบเลี่ยงที่คนเยอะ ๆ แบบนี้ แต่ครั้งนี้สัญชาติญาณบอกกับเขาว่า

ที่ใดมีเรื่องวุ่นวาย ที่นั่นเป็นไปได้สูงว่าจะมีเธออยู่ด้วย

ยุนฮีแจเข้าไปทันเห็นภาพชายวัยกลางคนร่างใหญ่ยืนค้ำโต๊ะอาหารอยู่ ข้างกันนั้นมีเด็กชายตัวน้อยร้องไห้ตกใจ แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเขากระตุกวาบก็คือร่างบอบบางในเครื่องแต่งกายอย่างบุรษที่ยืนอยู่ตรงข้ามชายคนนั้น ทั้งมือยังจับอยู่กับข้อมือใหญ่

เขาจดจำเธอได้ในวินาทีนั้น ถึงแม้จะมีหมวกปิดบังเสี้ยวหน้าหวานอยู่ก็ตาม สำหรับเขาไม่ว่าเธอจะอำพรางตัวอย่างไร ก็ยังมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างที่สัมผัสได้ยามมองอยู่ดี อาจจะเป็นเพราะเขาเคยเห็นเธอยามแต่งกายทะมัดทะแมงร่วมรบเคียงกันกับเขามาแล้วก็เป็นได้

“จะไม่ให้ข้ายุ่งได้อย่างไร” เสียงที่พยายามแสร้งดัดให้ห้าวขึ้นแต่ก็ยังติดจะหวานอยู่หน่อย ๆ ดึงยุนฮีแจกลับมาที่ภาพตรงหน้า สตรีในดวงใจของเขาเชิดหน้าขึ้น ดูไม่ได้เกรงกลัวชายตรงหน้าแม้แต่น้อย ทั้งที่ตัวเองตัวเล็กกว่าเสียขนาดนั้น “เจ้าทำร้ายเด็กตัวเล็ก ๆ เช่นนี้ จะให้ข้านั่งดูเฉย ๆ งั้นหรือ?”

น้ำเสียงทรงอำนาจประกอบกับท่าทางที่ไม่มีความหวาดกลัวปรากฏให้เห็นสักนิดขับให้ร่างสะโอดสะองดูน่าเกรงขาม

ผู้คนรอบบริเวณนั้นพากันจ้องมอง ชี้ชวนกันให้ดูหนุ่มร่างน้อยต่อกรกับชายฉกรรจ์ แต่ก็ไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามายุ่ง

“ข้าจะทำอย่างไรกับเด็กในปกครองของข้า ก็ไม่ใช่เรื่องของเจ้า!”

น้ำเสียงเดือดดาลไม่ได้ทำให้จองกึมจาสะท้านแม้แต่น้อย เธอแค่ปล่อยมือออกจากข้อมือชายตรงหน้า แล้วจ้องมองกลับด้วยดวงตากลมโต

“บนแผ่นดินนี้เจ้าไม่มีสิทธิทำร้ายเด็กคนใด ไม่ว่าเขาจะเป็นหรือไม่เป็นเด็กในปกครองของเจ้าก็ตาม เจ้ารู้บทบัญญัติของแผ่นดินบ้างหรือไม่!”

จีอึนได้แต่มองเหตการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วก็ถอนหายใจ ท่านหญิงของเธอไม่เคยทนได้เลยเมื่อมีเรื่องทำร้ายร่างกายเช่นนี้ คงเป็นเบื้องลึกในความทรงจำของท่านหญิงที่จำฝังใจ แล้วที่สำคัญเรื่องทำตัวเก่งกล้าแบบนี้ก็ไม่มีใครเกิน

กลัวอันตรายบ้างก็ได้นะ เธอคิดอย่างหวาด ๆ

พอท่านหญิงนึกอยากจะบู๊ขึ้นมาทีไร ทำเอาเธอหัวใจจะวายทุกที แต่พอเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งปะปนอยู่กับฝูงชนค่อยคลายใจขึ้น ถ้าเป็นองค์ราชาจะต้องปกป้องท่านหญิงของเธอได้อย่างแน่นอน

“ปากกล้านักนะ!” ชายคนดังกล่าวเหวี่ยงหมัดเสยขึ้นไปด้วยโทสะ แต่คนเคยรบทัพจับศึกโชกโชนอย่างจองกึมจามีหรือจะเดาทางไม่ได้ เธอขยับหลบไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว แต่หมัดนั้นยังกระทบเข้ากับปีกหมวกกว้างของเธออยู่ดี

หมวกใบนั้นปลิวหลุดออกจากศีรษะของเธอไป เผยให้เห็นผมดำขลับที่เกล้าขึ้นเป็นมวยสูง ซึ่งบัดนี้หลุดลุ่ยออกมาระกรอบหน้าอยู่บางส่วน ขับให้ใบหน้านั้นหวานขึ้นไปอีก ในตอนนี้คงไม่มีใครมองเป็นชายได้อีกต่อไปแล้ว แม้ว่าจะแต่งตัวอย่างชายก็ตามที

“อ้อ เจ้าเป็นหญิง” รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าชายฉกรรจ์คนนั้นทันที “เอาเวลาไปหาเลี้ยงลูกเถิด อย่าได้มาแสดงความคิดเห็นเรื่องของแผ่นดินแบบนี้เลย”

“แค่เป็นหญิงทำไมข้าจะยุ่งเรื่องแผ่นดินนี้มิได้!”

“ท่านหญิงจองกึมจา!”

เสียงตะโกนด้วยความตกใจของราชองครักษ์ที่ยืนอยู่ข้างยุนฮีแจดังขึ้นมาท่ามกลางความวุ่นวายทันทีที่ได้เห็นใบหน้าหวานนั้นเต็ม ๆ เข้าใจแล้วว่าทำไมองค์ราชาผู้ไม่ชอบที่ชุมชนถึงได้ตรงดิ่งเข้ามา แถมบัดนี้ยังชักดาบออกมากำไว้ในมือแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ทำเอาผู้คนแถวนั้นถอยห่างด้วยความเกรง ก็คมดาบเล่มนั้นดูก็รู้ว่าตวัดเพียงครั้งเดียวศีรษะได้หลุดจากบ่าแน่นอน

“ท่านหญิงงั้นเหรอ?” ผู้คนแถวนั้นเริ่มกระซิบกระซาบ

“ท่านหญิงจองกึมจาคือสตรีนางนั้นใช่หรือไม่?”

“สามัญชนที่จะเสกสมรสกับองค์ราชาอย่างไรเล่า”

เสียงเรียกดังฟังชัดของราชองครักษ์กับเสียงซุบซิบที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้จองกึมจาตวัดสายตามามองในทันที เพิ่งรู้สึกตัวว่าอยู่ท่ามกลางผู้คนที่พากันมามุงดู ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตของเธอเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นชายในชุดลำลองที่ยืนอยู่ข้างเขา ชายหนุ่มรูปงามที่กำลังมองมาสีหน้าจริงจัง แถมในมือก็มีดาบเล่มยาวอยู่อีก

ยุนฮีแจ! นี่ตามมาได้อย่างไรกันนะ

ชายฉกรรจ์ผู้ก่อเรื่องอาศัยวินาทีที่เธอเผลอตัว ก้าวเข้ามาประชิด แต่ราชองครักษ์เคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่า ชายในเครื่องแบบกระโจนเข้าไปคุ้มครองเธอทันที ตามด้วยยุนฮีแจที่เข้ามารั้งข้อมือเธอไว้และดึงให้ตามเขาออกไป จังหวะนั้นกลายเป็นความชุลมุนขนาดย่อม ๆ บางคนพยายามวิ่งเข้าไปเพื่อช่วยเหลือท่านหญิงจองกึมจา ในขณะที่บางคนแทรกตัวออกมาด้วยรักชีวิตมากกว่า

“คุ้มครองพระราชา!” ใครสักคนในนั้นตะโกนขึ้นมา “ชายที่ถือดาบเล่มยาวคือองค์ราชา! ข้าเห็นใบหน้าของเขา!”

แล้วผู้คนแถวนั้นก็ต่างพากันขยับตัวแหวกเป็นทางแคบ ๆ ให้พวกเขาออกมาจากความวุ่นวายในโรงเตี๊ยม

“ถวายความเคารพพระราชา!” เมื่อมีใครคนหนึ่งนั่งคุกเข่าลงค้อมศีรษะติดพื้นดินแสดงความเคารพให้กับเขา ผู้คนรอบ ๆ ก็ต่างพากันทำตาม

“ขอบพระทัยท่านหญิง ท่านช่วยเด็กน้อยเอาไว้!” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดออกมา

“ท่านหญิงจะเป็นราชินีของเรา!” หลังจากนั้นเสียงของอีกหลาย ๆ คนก็ตามกันมาจนฟังไม่ค่อยเป็นคำ จับใจความได้ว่าทุกคนรู้สึกขอบคุณเธอที่กล้าเข้าไปต่อกรกับชายคนนั้น และชื่นชมที่เธอปกป้องเด็กน้อยโดยไม่เกรงกลัว

ยุนฮีแจยังไม่ปล่อยข้อมือของเธอ เขากุมไว้แน่นขณะพาเดินไปตามทางจนถึงโรงม้า พยายามปั้นหน้าให้เคร่งขรึม แต่เมื่อเหลือบมองเห็นใบหน้าหวานที่ยังคงติดจะซีดอยู่นิดหน่อย และยังคงมีประกายตระหนกตกใจอยู่ในแววตา เขาก็อดยิ้มมุมปากขึ้นมาไม่ได้

เสียงผู้คนยังคงขอบคุณเธอยิ่งทำให้ยุนฮีแจมีรอยยิ้มภูมิใจ สตรีตรงหน้านี้ไม่เหมาะจะอยู่เคียงข้างเขาตรงไหน เขานี่แหละจะทำให้ทุกคนได้เห็นถึงเนื้อแท้ของเธอเอง เหมือนกับที่ผู้คนได้ประจักษ์ด้วยสายตาตัวเองในวันนี้ เขาจะทำให้เธอเป็นราชินีของแผ่นดินอย่างสมเกียรติให้ได้

อย่างแรกสุดเริ่มต้นจากพิธีอภิเษกวันนี้นี่แหละ!

ยุนฮีแจฉุดให้เธอขึ้นมานั่งบนหลังม้ากับเขา ล้อมเธอไว้ด้วยอ้อมแขนจนหมดทางหนี คนในอ้อมกอดกลาย ๆ นั่นขืนตัวน้อย ๆ ไม่กล้าจะทำอะไรมากด้วยเกรงสายตาของผู้คน ยิ่งเมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนแทบจะรู้สึกถึงลมหายใจของเขาปะทะอยู่เหนือกลุ่มผมบนศีรษะ จองกึมจายิ่งนั่งนิ่ง หมดความพยายามที่จะขัดขืนเขา

“ได้เป็นราชินีในดวงใจปวงชนตั้งแต่วันแรกแล้วไหมหล่ะจองกึมจา” ยุนฮีแจว่าในขณะที่ยกรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะส่ายหน้าให้เธอน้อย ๆ ดวงตาทอประกายขบขัน “แต่จะดีกว่านี้นะ ถ้าไม่ติดว่าประชาชนไปเจออยู่โรงเตี๊ยม”

จองกึมจาได้แต่ค้อนใส่เขา จะตอบโต้อย่างไรได้เมื่ออยู่บนหลังม้า แถมวงแขนของเขาก็ล้อมรอบไว้ทุกทิศทาง

“อ้อ”เสียงของยุนฮีแจก้มลงมาพูดอยู่ชิดใบหูของเธอขณะชักม้าวิ่งไปตามทาง “ก่อเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ อย่าคิดนะว่าจะยกเลิกพิธี ส่วนเรื่องลงโทษ ไว้เสร็จพิธีแล้วเราค่อยมาว่ากันอีกทีดีไหม”

ไร้คำพูดจากสตรีเบื้องหน้าเขา มีแต่ใบหน้าแดงระเรื่อที่ไม่รู้ว่าเป็นจากพิษของแอลกอฮอล์ที่ซัดไปเมื่อครู่ หรือเป็นเพราะถ้อยคำคาดโทษของเขากันแน่

“ถึงตอนนั้นอย่าลืมชำระหนี้ที่ทำไว้กับข้าให้หมดนะ” ยุนฮีแจสำทับอยู่ข้างหูเธอ ก่อนจะแอบเม้มริมฝีปากกับใบหูนั้นเบา ๆ คล้ายจะประกาศให้เธอได้รับรู้ว่าบทลงโทษจากเขาจะไม่พ้นเรื่องที่ทำให้เธอเสียเปรียบอย่างแน่นอน!


11 replies on “[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ”

hello, i already read your fanfic you really did a great job,i really enjoyed your fanfic, btw can i get the password for kingdom of hyena, thank you before

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *