Categories
HYENA Hyena-Fanfic

[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ

ข่าวการตั้งพระครรภ์แฝดของพระมเหสีแพร่สะพัดไปทั่ววังและเมืองหลวงภายในคืนเดียว ชาวเมืองพากันเฉลิมฉลองราวกับเป็นเทศกาลใหญ่ ตามถนนหนทางร้านรวงมีผู้คนนำข้าวปลาอาหารออกมาแบ่งปัน ร้องรำทำเพลงด้วยความยินดี

บ้านเรือนแขวนพู่มงคล ล้วนอวยพรให้พระมเหสีและเด็กทั้งสองปลอดภัยแข็งแรง ไม่มีที่ใดเลยในเขตเมืองหลวงที่ข่าวนี้ไปไม่ถึง

ไม่มีที่ใดเลยจริง ๆ …แม้แต่คุกหลวงก็ตามที

เวรยามในคุกหลวงตอนนี้แน่นหนาด้วยมีคนตำแหน่งไม่ธรรมดาอยู่ภายใน แต่มาซอคกูเป็นแม่ทัพผู้กินตำแหน่งใหญ่ข้างเสนาซงมานาน มีเส้นสายเต็มไปหมด การจะติดสินบนนายทหารสักคนเพื่อเข้าพบท่านเสนานั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

สีหน้าของท่านเสนาดูสงบลงมากกว่าครั้งสุดท้ายที่เขาเห็นในท้องพระโรง ซงพิลจุงในชุดนักโทษนั่งหลังพิงผนัง หลับตาลงทำสมาธิ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้า ๆ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา แม้จะติดสินบน แต่มาซอคกูก็ทำได้แค่เข้าเยี่ยม ไม่สามารถเปิดประตูห้องขังได้

“จองฮวาเป็นยังไงบ้าง” เป็นสิ่งแรกที่ท่านเสนาเอ่ยถาม

“ฝ่าบาทลงโทษโบยสิบไม้ และกักบริเวณอยู่ในตำหนัก ห้ามออกไปไหน เพราะเรื่องที่ไปเข้าเฝ้าพระมเหสีวันนั้น ตอนนี้ยังไม่สร่างพิษไข้”

นิ่งไป ไม่มีเสียงตอบรับ

“ท่านเสนา” มาซอคกูเรียก ก่อนจะก้มหน้าลงน้อย ๆ เอ่ยขึ้นอย่างเสียไม่ได้ “วันนี้ในวังเฉลิมฉลองใหญ่ พระมเหสีจองทรงพระครรภ์แฝด”

คิดว่าจะได้ยินเสียงทอดถอนหายใจอย่างสิ้นหวังของท่านเสนาเสียแล้ว แต่พอมาซอคกูเหลือบมอง กลับกลายเป็นว่า ท่านเสนากำลังยิ้ม แล้วยิ้มนั้น ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำเย็นเยียบ ก้องสะท้อนไปทั่วคุก

“ท่านเสนา” มาซอคกูคิดว่าคนตรงหน้าเสียสติไปแล้ว

ก็แน่สิ คนที่เคยมีทุกอย่าง จู่ ๆ เพียงแค่ชั่วพริบตาที่สตรีผู้นั้นนั่งบนบัลลังก์ เธอก็โค่นเขาลงแทบไม่เหลือราก ริบทุกสิ่งทุกอย่างจากมือเขา ตัดกิ่งก้านและใบ ทั้งวันต่อมาเธอยังออกผลอีก ต้นไม้ที่เหลือแต่โคนอย่างเขา มีหรือจะทนดูได้

“มาซอคกู” ซงพิลจุงเอ่ย “ขอบใจมากสำหรับข่าวนี้”

คนได้รับคำขอบคุณเป็นงุนงง

“ท่านเสนา ท่าน…ไม่เป็นไรใช่หรือไม่”

คนถูกถามเพียงแต่จ้องตอบนิ่ง ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเนิบนาบเหมือนเมื่อครั้งยังอยู่ในตำหนักสุขสบายของตนเอง

“ข้ารอเวลานี้มานานแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้แต่แรก แผนที่ฮวางวอนก็ไม่ต้องเกิดขึ้นด้วยซ้ำ”

“ท่านเสนาหมายความว่า…”

รอยยิ้มบิดเบี้ยวประหลาดชอบกลปรากฏขึ้นแวบหนึ่ง

“จะมีการตายใดที่สมเหตุสมผลไปกว่าการคลอดเด็ก ทั้งยังเป็นเด็กแฝด” ซงพิลจุงเอ่ยเสียงเย็น “และจะมีสิ่งใดที่สั่นคลอนยุนฮีแจได้มากไปกว่าการเสียจองกึมจา”

“ข้าไม่เข้าใจ”

“มาซอคกู ท่านเจนศึกจนอาจลืมกลหมากในบ้านไปเสียแล้วกระมัง ท่านยังไม่ได้แต่งงาน คงไม่รู้ว่าการให้กำเนิดเด็กสักคนให้ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกอันตรายเพียงใด เป็นช่วงที่อ่อนแอเพียงไหน” คนพูดกดเสียงลงต่ำ ฟังดูราวกับเสียงขู่คำรามของสุนัขบ้า

“ถ้าเด็กรอดแต่แม่ไม่รอดล่ะ…ถึงตอนนั้น ตำแหน่งพระสนมเอกหรือจะสู้ตำแหน่งพระมารดา ต่อให้เป็นพระมารดาเลี้ยงก็เถอะ”

คนฟังก็ยังไม่เข้าใจ พอจับใจความได้ว่าคนตรงหน้า ‘หวังใจ’ จะให้พระมเหสีสิ้นพระชนม์ตอนคลอด แต่จู่ ๆ จะให้ซงจองฮวาขึ้นมาเป็นพระมารดาเลี้ยงได้อย่างไร ตำแหน่งพระสนมชั้นน้อยเช่นนี้หรือจะได้ก้าวขึ้นมาเป็นพระมารดาว่าที่องค์รัชทายาท

“ข้าก็ยังไม่เข้าใจ และไม่คิดว่าฝ่าบาทจะยอมแต่งตั้งจองฮวาเป็นพระมารดาของเด็กทั้งสองได้ง่าย ๆ”

“ไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ หรอกท่านแม่ทัพ” ซงพิลจุงยิ้มเยาะ

โลกก็เป็นแบบนี้ ไม่เคยมีอะไรได้มาง่าย ๆ และผู้หญิงคนนั้นควรรู้เอาไว้ เขาจะสอนเธอให้หลาบจำเอง

“ยุนฮีแจจะไม่ได้เป็นคนแต่งตั้งจองฮวาเป็นพระมารดา ขุนนางและตัวจองฮวาเอง จะเป็นคนแต่งตั้ง”

มาซอคกูยิ่งไม่เข้าใจไปกันใหญ่ จะทำอะไรโดยพลการข้ามหัวฝ่าบาทไปได้หรือ ต่อให้มีเส้นสายเพียงไหน แต่แค่ฝ่าบาทเอ่ยมาคำเดียวว่าไม่ ก็คือไม่

“ยุนฮีแจ…รู้กันดีว่าหลงจองกึมจาแค่ไหน ถ้าเธอเป็นปีกของเขา นกจะอยู่ได้อีกนานหรือถ้าปีกขาด ปลาจะอยู่ได้อีกนานหรือถ้าไม่มีครีบ เป็นกษัตริย์ย่อมต้องออกสนามรบอยู่เป็นนิจ ใครจะประกันได้ว่าวันหนึ่งจะไม่พลาดพลั้งเพราะจิตใจที่แหลกเหลวจากการเสียหญิงอันเป็นที่รัก หากสตรีอยู่ห่างจากความตายเพียงแค่เส้นด้ายบาง ๆ บนเตียงคลอด บุรุษก็อยู่ห่างจากความตายเพียงแค่เส้นด้ายบาง ๆ เช่นกันในสนามรบ” ดวงตาของแม่ทัพมาเบิกกว้าง เมื่อเริ่มเข้าใจแผนการของคนตรงหน้า หรือว่าคนที่ท่านเสนาคิดจะกำจัดไม่ใช่แค่พระมเหสี แต่เป็นฝ่าบาทด้วย

“ข้าเฝ้าถามตัวเองมาเนิ่นนานว่าใครกันที่เหมาะจะเป็นหุ่นกระบอกให้ข้าเชิดบนบัลลังก์นั่น ตอนหันมาสนับสนุนเขา ก็คิดมาตลอดว่ายุนฮีแจจะกลายเป็นหุ่นกระบอกตัวนั้น แต่แล้วก็มีจองกึมจามาตัดสายเชิดข้าเสียขาดดิ้น ในเมื่อเชิดพ่อไม่ได้…ก็เชิดลูกแทนรึกัน”

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ พูดง่าย ๆ ก็คือ เก็บผลแล้วโค่นต้นลงเสีย

ไม่สิ โค่นต้นก่อนแล้วค่อยเก็บผลต่างหาก

หุ่นกระบอกตัวใดจะดีไปกว่าเด็กน้อยไม่ประสีประสาสองคนที่เป็นสายเลือดสุดท้ายที่เหลืออยู่ของบิดามารดาแผ่นดินผู้เป็นที่รักของปวงชนและเมื่อกำพร้าทั้งพ่อทั้งแม่ตั้งแต่ยังแบเบาะ ก็ไม่ต่างจากผ้าขาวสะอาดรอให้ท่านเสนาแต้มสี ผู้ปกครองคนเดียวที่มีตำแหน่งสูงสุดก็จะเหลือเพียงแค่ซงจองฮวา ขุนนางต้องเห็นด้วยเป็นแน่ในการตั้งเธอเป็นพระมารดา เพราะไม่เช่นนั้นใครจะมาเลี้ยงดูเด็กทั้งสองและสำเร็จราชการแทน

มาซอคกูพยักหน้าตาม

แบบนี้เองสินะ การเดินหมากของท่านเสนา แผนนั้นฟังดูเข้าท่าไม่มีที่ติเช่นเคย สมแล้วที่กลั่นมาจากสมองของซงพิลจุง แต่อย่างไรก็ตาม ช่องโหว่ช่องใหญ่ช่องเดียวที่มีก็คือ คนคิดแผนกำลังจะโดนประหารอยู่รอมร่อแล้วนี่สิ

“แต่ท่านเสนา เพิ่งมีพระราชโองการออกมาไม่นานนี้ สั่งประหารท่านในวันพรุ่ง”

11 replies on “[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ”

hello, i already read your fanfic you really did a great job,i really enjoyed your fanfic, btw can i get the password for kingdom of hyena, thank you before

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *