Categories
HYENA Hyena-Fanfic

[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ

“ยุนฮีแจ!”

เขายิ้มกว้าง ไม่ได้เห็นอะไรเขาหรอกนะ อย่างน้อยก็ ‘ยัง’ ไม่เห็นตอนนี้ แค่รู้สึกดีที่หลังจากได้ยินคนเรียก ฝ่าบาท ฝ่าบาท มานาน ยังมีคนหนึ่งที่เรียกเขาแบบเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง

“ทำอย่างกับมีอะไรให้น่ามองยังงั้นแหละ” เขาหยอดแหย่ ได้รับสายตาดุและยิ้มน่ากลัวกลับมาตามคาด แต่จู่ ๆ ยิ้มน่ากลัวก็เปลี่ยนเป็นยิ้มหวาน หวานจนเขากลัวเข้ามาจริง ๆ ว่าเธอกำลังคิดจะทำอะไรแผลง ๆ อีก

“งั้นถ้าไม่มีอะไรน่ามอง” เธอเอ่ย เสียงอ่อนลงราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อกี้

“ก็ไม่ต้องมองละกัน”

แล้วโดยไม่คาดคิด สาวเจ้าก็เดินออกมาจากฉากกั้น ทำเอายุนฮีแจอ้าปากค้าง

เจ้าตัวก็ไม่ใช่ไม่เขินอายหรอกนะ แต่คนฆ่าได้หยามไม่ได้อย่างเธอ ต่อให้หน้าแดงจนระเบิดตรงนี้ก็ต้องเอาคืนเขาให้เข็ด เลยตัดสินใจพันตัวด้วยผ้าขาวผืนยาวแบบลวก ๆ เผยให้เห็นลำคอยาวระหง กระดูกไหปลาร้าคมสัน ลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่ม ที่เหลือก็อยู่ใต้ผ้าจนมาเผยอีกทีก็ต้นขาเรียวยาวขาวนวล ก่อนจะวิ่งปรู๊ดลงไปในอ่าง

แต่คนตาไว ต่อให้เห็นแค่แวบเดียวก็คือเห็น หน้ายิ้มกริ่มกลายเป็นหน้าเหวอราวกับโดนน้ำเย็นสาด แต่ดันร้อนวาบขึ้นมายังกับโดนรนไฟ ทีนี้เลยกลายเป็นคนขี้แกล้งหน้าแดงกว่าซะงั้น

เธอหัวเราะคิกคักด้วยความสะใจ ก้มมองให้แน่ใจว่าน้ำขาวขุ่นพอจะปิดบังเรือนร่าง ก่อนจะเอนคอลงพิงขอบสระ ส่งสายตาท้าทายกลับไปให้เขา

“ตกลงน่ามองมั้ย”

เขายังคงอ้าปากค้าง สักพักกว่าจะรู้ตัวว่าปากตัวเองอ้าอยู่ ได้แต่เอามือนวดหัวใจที่เต้นตึกตัก ยิ้มเหยเกผุดขึ้น

ไม่ใช่จองกึมจา ทำไม่ได้นะเนี่ย

“ถ้าไม่น่ามองก็ออกไปได้แล้ว”

เธอหันแผ่นหลังขาวนวลให้เขาแล้วพูดต่อพลางปลดมวยผมลง

“ข้าอาบเองได้ ไม่หนีหรอก”

เงียบ เขาตายไปรึยังนะ ฆ่าฝ่าบาทโดยไม่ได้ตั้งใจนี่ต้องโทษหนักด้วยรึเปล่า

เธอหันกลับมามองเพื่อให้แน่ใจว่าเขายังมีชีวิต คิดว่าจะได้เห็นเขายืนเคว้งอยู่ที่เดิม แต่เปล่าเลย ยุนฮีแจกำลังถอดเสื้อคลุมชั้นนอกออกอย่างรวดเร็ว แล้วถอดชุดเจ้าบ่าวแขวนไว้อย่างประณีตข้าง ๆ สวมแต่กางเกงสีขาว ด้านบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นกล้ามเนื้อและแผ่นอกกว้างที่มีรอยแผลเป็นจาง ๆ

พอถอดเสร็จก็เดินจ้วง ๆ ตรงมาที่บ่อ ทำเอาคนในบ่อตาโตด้วยความตกใจ

“ยะ ยุนฮีแจ”

แต่เขาไม่ได้ลงไปในบ่อกับเธอหรอกนะ เขาค่อย ๆ นั่งลงตรงขอบสระด้านหลังเธอ แล้วกวักน้้ำจากถังไม้ข้าง ๆ ขึ้นล้างมือให้สะอาด ก่อนจะใช้ผ้าซับน้ำเย็นออกให้เหลือเพียงมือแห้งสนิท

เขาโน้มตัวมาข้างหน้า เอื้อมมือมาจับไหล่เปลือยเปล่าของเธอเบา ๆ เมื่อมือหยาบกร้านนั้นสัมผัสไหล่เนียนก็ทำเอาขนคอเธอลุกซู่ แรงดึงเล็กน้อยทำให้เธอรู้ว่าเขากำลังขอให้เธอพิงขอบบ่อเหมือนเมื่อครู่ พอหลังคอเธอจะแตะขอบหิน เขาก็หาผ้านุ่ม ๆ มารองท้ายทอยไว้ให้

“เหนื่อยก็พัก” เสียงของเขากระซิบกระเส่าข้างหู เขานวดไหล่เธอเบา ๆ อย่างทะนุถนอม รู้สึกสบายตัวขนาดนี้เธอก็อดหลับตาพริ้มลงไม่ได้

“นี่จะมาไม้ไหนเนี่ย” เธอพึมพำถาม ตายังปิดอยู่

“ก็…” ยุนฮีแจถอนใจเบา ๆ

“ไม้ไหนก็ได้ที่จะทำให้มีมเหสีสักที”

เธอส่งเสียง ฮึ ในลำคอ แต่ก็ยิ้มมุมปากน้อย ๆ สุดท้ายก็ไม่ได้ตอบอะไร

มือของเขาเริ่มเคลื่อนมาที่บริเวณกระหม่อม นวดคลึงให้เธอผ่อนคลาย ก่อนจะรวบผมนุ่มของเธอขึ้นมาบนตักเขา แอบดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่คุ้นเคย แล้วกวักน้ำอุ่นขึ้นชะโลม เครื่องหอมที่สาวใช้เตรียมให้เป็นกลิ่นเดียวกัน เขาเปิดผอบแล้วอาบไล้เส้นผมนั้นด้วยเครื่องหอมอย่างเบามือจนจรดปลาย ก่อนจะกลับมานวดบริเวณศีรษะเบา ๆ นึกขำที่ตอนนี้กลับไม่เร่งรีบจะให้ทันฤกษ์แล้ว

ก็ฤกษ์มันผ่านมาตั้งแต่ตอนที่พาเธอควบตะบึงมานี่แล้วนี่

ถ้าเขาจะแต่ง เขาก็จะแต่งแล้ว ฤกษ์ยามช่างมัน เอาแค่ให้มีเจ้าสาวเป็นอันแต่งได้พอ

“ยุน” จู่ ๆ เธอก็เรียกเขาแล้วถามขึ้นมาดื้อ ๆ “ทำไม”

เขามองเธอ ดวงตาเธอยังปิด ขนตาพริ้มทำเอาเขาใจสั่น

“อะไร” เขาถามกลับ ค่อย ๆ ล้างเครื่องหอมออกจากเส้นผมเธอ

“ทำไมถึงอยากแต่งกับข้านักหนา” ยุนฮีแจยิ้ม เมื่อความอบอุ่นแผ่ซ่านไปในจิตใจตอนนึกถึงคำตอบ

“ลืมไปรึเปล่า ว่าข้าไม่มีอะไรให้เลยนะ ไม่มีตระกูลใหญ่ ไม่มีคลังสมบัติ ไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์”

เขาแค่นหัวเราะ ก่อนจะตอบกลับแบบไม่ต้องคิดว่า “แล้วข้ามีสามอย่างนั้นที่ไหนล่ะตอนเจ้าเดินเข้ามาช่วย”

“ข้าเป็นกบฏ ใครข้องเกี่ยวโทษตายสถานเดียว ไม่มีตระกูลหนุน ไม่มีทรัพย์สมบัติ ยศก็โดนถอดทิ้ง” ฮีแจนึกย้อนกลับไป “แต่เจ้าก็ยังเดินเข้ามา”

“ก็รู้อยู่ว่าข้าเข้ามาหลอกใช้ท่าน” เธอตอบ น้ำเสียงฟังหม่นลง นึกย้อนไปถึงตอนที่เป็นสายให้ฝ่าบาทองค์ก่อน ค่าหัวของเขาไม่น้อยเลยทีเดียว

“แล้วสุดท้ายหลอกใช้สำเร็จหรือ” เขาถาม

แต่ครั้งนี้เธอนิ่งไป กึมจานึกย้อนไปตอนที่ขายข้อมูลสำคัญให้ฝ่าบาทองค์ก่อนเรื่องที่กบฏยุนฮีแจจะไปบุกเมืองเล็ก ๆ ทางเหนือ เธอตามเขาไปด้วยในศึกนั้น จดจำกลศึกและพยายามออกความเห็นใด ๆ ก็ตามที่ทำให้ช่องโหว่ใหญ่ขึ้นแบบไม่มีพิรุธ พอแผนสำเร็จก็ขายออกไปได้กำไรงาม ไม่นึกไม่ฝันว่ากลนั้น จะถูกนำมาใช้เพื่อปกป้องคนในเมืองเมืองหนึ่งที่มีแต่สตรีและเด็กน้อย เพราะชายทุกคนในเมืองโดนจับไปเป็นทาสหมดแล้ว

ครั้งนั้น ทัพหลวงตีกลุ่มกบฏกระหน่ำ ช่องโหว่ทุกช่องที่เธอสร้างถูกใช้อย่างคุ้มค่าทีเดียว

เธอยืนนิ่งในสนามรบ หูอื้ออึง สติหลุดไปตั้งแต่ตอนที่รู้แล้วว่ากลนี้เขาทุ่มเทสร้างขึ้นเพียงเพื่อปกป้องชาวบ้านตาดำ ๆ ที่ไม่มีแม้แต่กำลังคนจะมอบให้เขา

เธอกำดาบแน่นในมือแต่ไม่ยอมกวัดแกว่ง มันควรจะปะทะกับดาบพวกกบฏตามที่เธอได้รับจ้างมาแต่เธอก็ทำไม่ลง

และถ้าไม่ใช่เพราะเขา เธอคงโดน ‘เก็บ’ ไปแล้ว

ฝ่าบาทองค์ก่อนเมื่อข้ามสะพานแล้วก็คิดจะรื้อทิ้ง แม่ทัพทัพหลวงตรงมาพร้อมดาบคู่ ตั้งใจจะกำจัดนกต่อ กว่าเธอจะรู้ตัวก็เมื่อได้ยินเสียงดาบเงื้อขึ้นเสียแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เขาที่รับดาบนั้นแทนเธอ เธอคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ และถ้าไม่ใช่เพราะเขา ที่ยังสู้ต่อทั้ง ๆ ที่เจ็บหนัก ชาวเมืองนั้นและเด็กน้อยทุกคนก็คงตาย เพราะมือของเธอ

“เพราะเจ้าเป็นเจ้า”

เธอหลุดออกมาจากภวังค์ความคิด ลืมตาขึ้น ดวงตาเขาวูบไหวเล็กน้อยเมื่อสบตาเธอ จะกี่ร้อยพันครั้งเขาก็ยังไม่เคยเบื่อดวงตาคู่นี้ และคงไม่เบื่อไปจนวันตาย เธอแหงนศีรษะเพื่อมองเขาให้ถนัด

“อะไรนะ”

เขาโน้มตัวลงมา จะมองเธอกลับหัวแบบนี้ เธอก็ยังเป็นเธอ จนเมื่อหน้าแทบจะแนบชิดติดกัน เขาก็กระซิบขึ้นมาพอให้ได้ยินกันสองคน

“ก็เจ้าถามข้าว่าทำไมถึงอยากแต่งกับเจ้านักหนา…ก็เพราะเจ้าเป็นเจ้ายังไงล่ะ จองกึมจา”

แล้วเขาก็เลื่อนมาจุมพิตเธออย่างอ่อนละมุน ‘เพราะเจ้าเป็นเจ้ายังไงล่ะ จองกึมจา’ เธอยังตะลึงงันในคำตอบจึงไม่ได้จูบตอบ แต่ต่อเมื่อประโยคนั้นสั่นไปหมดทั้งหัวใจ เธอจึงได้เข้าใจ

ความรู้สึกของเธอและเขาไม่ใช่เกมการเมือง

ความรู้สึกของเธอและเขาไม่ใช่เครื่องมือซื้ออำนาจของใคร

ความรู้สึกของเธอและเขาเป็นของเธอและเขา เป็นความรู้สึกที่เธอต้องการเขา และเขาต้องการเธอ และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาและเธอจะจับมือกันไว้แน่น แล้วฝ่ามันไปให้ได้

ไม่ใช่ในฐานะฝ่าบาทหรือมเหสีอะไรทั้งนั้น แต่ในฐานะคนธรรมดาสองคนที่อยากจะใช้วันและเวลานี้ร่วมกัน

เธอเข้าใจแล้ว ไม่ใช่แค่เข้าใจเขา แต่เธอเข้าใจตัวเองแล้วด้วย ริมฝีปากของเธอขยับ แล้วเธอก็จูบตอบเขาในที่สุด

บอกให้เขารู้ว่าเธอเข้าใจเขาแล้ว

บอกให้เขารู้ว่าเธอพร้อมจะเดินเคียงข้างเขาบนทางเดินนี้ไปให้นานที่สุดเท่าที่เขาและเธอจะยังคงมีกันและกันได้

เป็นมเหสีมันจะไปยากอะไร ให้มันรู้ไปสิว่าคนอย่างจองกึมจาจะเป็นมเหสีของยุนฮีแจไม่ได้!

11 replies on “[แฟนฟิก] HYENA (2020) : Kingdom of HYENA จองกึมจา x ยุนฮีแจ”

hello, i already read your fanfic you really did a great job,i really enjoyed your fanfic, btw can i get the password for kingdom of hyena, thank you before

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *